Wczoraj wieczorem wybrałam się na pobliskie pole. Muszę przyznać, że szłam tam raczej z negatywnym nastawieniem. Po pierwsze wcześniej znajdywałam tam tylko złom i żelastwo, po drugie te komary …

Popsikana sprayem na komary (który niestety nic nie dawał … ) zabrałam się do poszukiwań … Oczywiście standardowo znajdywałam – druty, folię aluminiową, żelazo …. Komary dawały coraz bardziej w kość i nagle dobry sygnał i ….. po dłuższym poszukiwaniu sondą (pipała i pipała a ja nie widziałam dość długo co wskazuje) wreszcie zobaczyłam co znalazłam. Monetę Ucieszyłam się bardzo bo ostatnio posucha w znaleziskach. Monetę schowałam do torby bo komary naprawdę nie dawały spokoju i dopiero w domu się dobrze przyjrzałam monecie.

Odcyfrowałam napis 3 Kreuzer czyli 3 Krajcary. Z tyłu udało mi się odcyfrować datę 1818.

Znajomy, z którym szukał powiedział, że srebrna moneta . Jupi! Powiedział, że żeby ją wyczyścić, mogę ją na 2 minuty albo i dłużej włożyć do kwasku cytrynowego.

Pierwsza próba, po włożeniu do octu i sody oczyszczonej

Po wyczyszczeniu w wodzie i kwasku cytrynowym

Poszukiwania detektorem musiałam na jakiś czas odłożyć, trwa tzw. martwy sezon. Dopiero teraz pojedyncze pola są zaorane ale na niektórych niestety od razu jest też coś posiane więc zakaz wstępu. W zeszłym tygodniu udało mi się znów znaleźć pole, na którym mogę znów wypróbować mojego Questa. Co prawda na polu jeszcze znajdują się ścięte zboże i na to aby gospodarz zaorał, muszę pewnie poczekać, na szczęście detektor może w miarę bezproblemowo przesuwać.

Pole było spore, na pewno trochę mi zajmie całkowicie je przeszukać. Wreszcie jednak coś znalazłam bo poprzedni dni na innym polu, to głównie alufolia i zardzewiałe gwoździe lub inne żelastwo.

W piątek oto takie cudeńka znalazłam, prawdopodobnie monetę lub guzik na pierwszym zdjęciu, mały guzik i ostrza krzemienne? Na końcu coś niezidentyfikowanego.

U nas nadal wiosenna aura, więc po południu skorzystałam z okazji i wybrałam się na 2 godziny na pobliskie pole. Postanowiłam się dziś nie skupiać tylko na częstotliwości powyżej 80, która teoretycznie wskazuje złoto, tylko kopać także gdy widzę częstotliwość 30/40.

Pinpointer Questa był dziś dobrą pomocą, wskazywał mi dokładniej gdzie szukać ale nie powiem, że się nie nakopałam i naszukałam. Pierwszym znaleziskiem dzisiaj był kawałek jakiejś metalowej części, raczej nie wskazywał na coś cennego i bardzo starego. Później mocny sygnał wskazał na fragment jakiegoś naczynia. Znalazłam w pobliżu jeszcze parę kawałków naczyń ale na nie detektor nie reagował, jak na tą pierwszą część. Raczej nie były to fragmenty rzymskiej ceramiki (wskazuje na to błyszcząca farba) ale kto wie? Wszystko spakowałam do torebeczek. Zakopałam wszystkie wykopane dziury i zbierałam się do domu ale dla pewności przejechałam jeszcze detektorem nad ziemią, poszukałam chwilę pinpointerem i ….. bingo! Znalazłam cos małego, płaskiego, przedstawiającego drzewo. W domu sprawdziłam co to może być i okazało się, że to moneta! Super! Jest to jednostronny pfenig z Lindau, datowany na około 1700 rok i wybity za panowania Leopolda I 1657-1705. Dla archeologów raczej nie interesujący i wiele bym za niego nie dostała ale dla mnie ma wartość sentymentalną, w końcu to pierwsza znaleziona przeze mnie moneta.

Zobaczymy co jutra mi się uda znaleźć.

Nareszcie mogłam otworzyć moją przesyłkę od firmy Metallsonde. Zamówiony prezent urodzinowy zawierał

• detektor Quest 30+

• Pinpointer
• bezprzewodowe słuchawki
• czapkę z daszkiem
• torbę na okazy
• książkę zawierającą podstawowe informacje dotyczące zakupu detektora, gdzie najlepiej szukać skarbów i parę informacji o znaleziskach

Pogoda dopisała, zaczęło być naprawdę wiosennie więc wybrałam się z dzieciakami na pobliskie pola, na których mogę szukać (mam pozwolenie od właściciela). Niestety po przymrozkach ziemia była bardzo gliniasta i trochę ciężko było chodzić. Jednak dzisiaj wyszłam po to aby przetestować sprzęt. Nic na razie nie trafiło do naszej torby ze skarbami ale myślę, że jeśli zaznajomię się ze sprzętem, znajdę niejedną ciekawą rzecz.

Rano dostałam przepiękne kwiaty z okolicznej kwiaciarni Blumenkistle a później dostałam kwiaty także od moich rodziców. Przesłali mi je z Polski, chociaż tyle mogli dla mnie zrobić bo obostrzenia nie pozwoliły im przyjechać.