Podczas urlopu na Hvarze zdecydowalismy sie na jednodniowa wycieczke z firma Sea Angel

Za 2 osoby dorosle i 2 dzieci zaplacilismy nieco ponad 300 Euro. Jak wygladala nasza wycieczka ponizej …

Wycieczke zorganizowala nam nasza niezawodna Patrycja. Byla w stalym kontakcie z Ivica i czekala na wiadomosc od niego, kiedy bedzie najlepsza pogoda aby wyplynac w morze. W koncu stanelo na srodku tygodnia, wtedy nie bylo az tylu turystow.

Nasza przygode zaczelismy w porcie Hvar, skad nas specjalnie odebrali pracownicy Sea Angel.

Z portu ruszylismy na godzinna wycieczke w kierunku wyspy Bisevo, gdzie znajduje sie przepiekna blekitna jaskinia (blue cave, po chorwacku Modra Spilja).

Cytujac CroLove.pl:

Niezwykły, szmaragdowy kolor wody jest zasługą znajdującego się na dnie wejścia do groty piasku, który odbija promienie słoneczne. Ponieważ słońce odgrywa tutaj główną rolę, najlepszy moment na zwiedzanie jaskini są godziny południowe. Tuż pod powierzchnią wody widoczny jest kamienni łuk łączący ściany jaskini.

Błękitna jaskinia ma 31m długości, 17m szerokości i 15m wysokości. W najgłębszym miejscu jaskinia ma 18m głębokości, a wejście do niej ma 1,5m wysokości i 2,5m szerokości.

Pierwsze wzmianki o błękitnej jaskini pochodzą z końca XIX wieku. Początkowo wejście do groty było tylko jedno i znajdowało się pod powierzchnią wody. Wejście do jaskini, którym wpływają łodzie zostało wykute w skale, po to by jaskinia była dostępna dla szerszego grona.

Mielismy niestety troche pecha bo morze bylo troche niespokojne, wialo troche i zrobily sie fale. Lodka plynela szybko, wiec niestety poskakiwalismy na kazdej fali. Nie jestem przyzwyczajona i mniej wiecej w polowie drogi troche mi juz bylo zle:P Za to corka, im wyzej podskakiwalismy, tym bardziej sie cieszyla …

Kiedy doplynelismy do przystani, musielismy sobie kupic dodatkowo bilety do jaskini. Bilet dla dziecka do 12 lat kosztowal 35 kun, dorosli i osoby powyzej 12 roku zycia musialy placic jesli dobrze pamietam 70 kun. Bilety kupilismy dosc szybko, jednak z racji, ze miejsce to jest w lato strasznie oblegane (dziennie 1200 zwiedzajacych!), musielismy liczyc 2 godziny zanim moglismy dostac sie do jaskini.

Czekajac na nasza kolej, postanowilismy troche pospacerowac i porobic zdjecia.

Mielismy ze soba prowiant i bardzo dobrze, bo na miejscu w grill barze, ktory gorowal nad przystania, nie bylo nic do jedzenia…. Nizej byly lody, wiec moglismy sie troche orzezwic.

Dostęp do jaskini mają wyłącznie łodzie Centrum Morskiego Komiža, które wypływają do jaskini z drugiej strony niewielkiego półwyspu. Tam też przybijają wszystkie łodzie z turystami. 

Gdy wreszcie zblizala sie godzina, na ktora mielismy wsiadac, corka i jej ukochany mis byli gotowi.

Na lodce

Zblizamy sie powoli do jaskini

Przewodnik, zanim wplynelismy do jaskini, wytlumaczyl zasady bezpieczenstwa. Wplywajac musielismy wszyscy mocno pochylic glowy i czekac na znak, ze mozna sie wyprostowac. Pn bardzo zwracal nam tez uwage na to, zeby nikt nie wystawial rak poza lodke.

Po chwili wplynelismy do jaskini i ujrzelismy to

Zwiedzanie w srodku trwa maksymalnie 10 minut i jest w nim miejsce maksymalnie na 2 lodki.

Po zwiedzaniu czekalismy na reszte naszych wspolpasazerow ruszylismy dalej. Tym razem obejrzelismy miejsce gdzie krecono film “Mamma mia!”. Nazywalo sie ono Stiniva.

Nastepnie udalismy sie do zielonej jaskini. Musze przyznac, ze ona juz takiego wrazenia nie zrobila jak blekitna jaskinia. W przeciwienstwie do blue cave, green cave byla jaskinia otwarta, gdzie dozwolone bylo nurkowanie. Teoretycznie zeby ja obejrzec tez trzeba bylo zaplacic ale nasz przewodnik poplynal troche blizej i moglismy sobie ja dokladniej obejrzec. Oczywiscie cenowo nie byla ona taka droga jak blue cave.

Niedaleko od zielonej jaskini znajdowala sie przepiekna laguna, niestety nie pamietam juz jej nazwy:( Zatrzymalismy sie tam jedynie na chwilke.

Kolejnym punktem naszej wycieczki byly Pakleni Islands lezace blizej Hvaru a dokladniej poplynelismy do Palmizana Beach. Tutaj nasz przewodnik Ivica pytal na lodce kto chce isc zjesc w restauracji bo musi zrobic rezerwacje. Mysmy mieli jedzenie ze soba wiec spedzilismy okolo godziny na plazy. Ceny w tej restauracji nie nalezaly do najnizszych a i tak z dziecmi ciezko w restauracji bo duzo rzeczy nie jedza:P

Pochodzilismy wiec po skalkach i wykapalismy sie.

Z Palmizany wrocilismy dosc szybko do portu w Hvarze. Zmeczeni (glownie od slonca) ale zadowoleni wrocilismy do naszego apartamentu “Antea”.

Od zielonoswiatkowych ferii minelo juz troche czasu, jednak chcialam sie podzielic opisu naszego wyjazdu na wyspe Hvar. Zapraszam do lektury.

Chorwacje kocham za jej wspaniale morze, piekne widoki i zabytki oraz piekna pogode. Dojazd do niej troche dlugi ale za to z przygodami (prom).

Na wyspie Hvar bylismy 9 lat temu i byla to nasza pierwsza wizyta w tym kraju. Moja dobra kolezanka ze studiow mieszka tam na stale i prowadzi swoj apartament o nazwie “Antea”. Dwa lata temu przed pandemia wybieralismy sie do nich ale niestety swoje musielismy odczekac. W tym roku ferie zielonoswiatkowe wypadly w czerwcu i zdecydowalismy sie przyjechac na 10 dni. Pierwszy raz moglismy zobaczyc jak znajomi mieszkaja na dobudowanym pietrze, kilka lat temu mieszkali na parterze a gory jeszcze w ogole nie bylo:)

Podroz zajela nam nie liczac promu rowno 10 godzin, nie mielismy zadnych korkow w Niemczech ani Austrii. Dopiero troche w Slowenii. Na prom o 20:30 dojechalismy mniej wiecej godzine – poltorej przed rejsem.

Winietki do Slowenii kupilismy online, bo kolezanka dala nam na szczescie wczesniej znac, ze teraz sa one dostepne jedynie w wersji elektronicznej i jak w grudniu wracali z Polski do Chorwacji, mieli wlasnie problem kupic je na granicy.

Takie widoki mijalismy

Gdy dojechalismy do Splitu i wysiedlismy z auta, uderzylo nas cieplo

Kolezanka mowila, zeby od razu ustawic sie w kolejce na prom bo jak sie nie zalapiemy na niego, bedziemy musieli nocowac w Splicie. Prom Jadrolinja o 20:30 jest ostatnim jaki odplywa. Troche mielismy problemy znalezc gdzie bilety mozna kupic ale udalo sie. Jeden pan nas troche wprowadzil w blad i mowil nam “no worry! no worry!”. Pasy prowadzace do promu sa zawsze dwa i sa podpisane. Mysmy musieli wykupic bilety do Stari Grad. W koncu ja poszlam szukac informacji i podeszlam do okienka Jadrolini i kupilam (po angielsku bez problemu). Musialam pokazac dowod rejestracyjny auta zeby zostala okreslona kwota za samochod. Dwoje dzieci i dwoch doroslych plus auto kosztowalo nas cos 500 kun.

Po kupieniu biletu poszlismy szybko jeszcze cos zjesc. Zalapalismy sie pyszne kawalki pizzy. Niestety na zewnatrz usiedlismy omylkowo przy stolach sasiadujacych z bistrem i zostalismy poproszeni o ich opusczenie. Akurat i tak mielismy sie powoli zbierac zeby byc w aucie juz o 20 kiedy zaczna wpuszczac auta na poklad.

Kiedy przyszlismy do kolejki, zobaczylismy, ze jeszcze sporo aut poplynie z nami:) W upale ciezko bylo czekac na nasza kolejke… Juz sie balismy, ze w ogole nie wjedziemy bo mimo, ze stalismy na poczatku kolejki, ciagle byly wpuszczane inne auta, najpierw TIRY, potem karetki itp. W koncu wjechalismy i pierwszy raz parkowalismy na pietrowym parkingu. Zaparkowalismy i poszlismy zwiedzac nasz “ZADAR” bo to nim plynelismy do Stari Grad.

Taki widok mielismy z okna na promie

Kiedy prom wreszcie ruszyl (byl spozniony), podziwialismy piekne widoki i powoli zachodzace slonce.

Kiedy wreszcie dotarlismy do Stari Grad (o dziwo z 10 minut wczesniej), bylo juz calkiem ciemno na dworze. Po 23, czyli pol godziny od Stari Grad, dojechalismy do Hvaru, gdzie juz nas wyczekiwala kolezanka z rodzinka. Jej corka nie mogla sie doczekac naszych dzieciakow. Na drugi dzien miala szkole ale na Hvarze dzieci chodzace do podstawowki, chodza na popoludnia:)

Nasz apartament skladal sie z 2 pokoi, ktore mialy mala nisze kuchenna i mala lazienke z prysznicem. Oba pokoje mialy wyjscia na balkony. W salonie mielismy takze klimatyzacje. Z balkonu w salonie mielismy wspanialy widok na fortece Spanjole, ktora zdobylismy na piechote podczas ostatniego pobytu na wyspie :).

W nastepnym wpisie opisze miejsca, ktore zwiedzilismy na Hvarze.