Nareszcie mogłam otworzyć moją przesyłkę od firmy Metallsonde. Zamówiony prezent urodzinowy zawierał

• detektor Quest 30+

• Pinpointer
• bezprzewodowe słuchawki
• czapkę z daszkiem
• torbę na okazy
• książkę zawierającą podstawowe informacje dotyczące zakupu detektora, gdzie najlepiej szukać skarbów i parę informacji o znaleziskach

Pogoda dopisała, zaczęło być naprawdę wiosennie więc wybrałam się z dzieciakami na pobliskie pola, na których mogę szukać (mam pozwolenie od właściciela). Niestety po przymrozkach ziemia była bardzo gliniasta i trochę ciężko było chodzić. Jednak dzisiaj wyszłam po to aby przetestować sprzęt. Nic na razie nie trafiło do naszej torby ze skarbami ale myślę, że jeśli zaznajomię się ze sprzętem, znajdę niejedną ciekawą rzecz.

Rano dostałam przepiękne kwiaty z okolicznej kwiaciarni Blumenkistle a później dostałam kwiaty także od moich rodziców. Przesłali mi je z Polski, chociaż tyle mogli dla mnie zrobić bo obostrzenia nie pozwoliły im przyjechać.

Mając dwójkę dzieci, która codziennie odwiedza platformę Tik Tok, codziennie dowiaduję się nowych rzeczy. Jak nie Lifehacki czyli jak sprytnie pokroić ananasa, to poznaję cała masę rzeczy związanych z pracami plastycznymi. Niedawno córka pokazała mi formę silikonową z jednorożcem, do której dodano właśnie klej epoxy.

No i zaczęło się poszukiwanie dokładnie takiej formy …. Znaleźliśmy co prawda, niestety nie taką samą. Jednak do formy nie było dołączonego kleju epoxy więc zaczęliśmy szukać zestawu startowego. Kiedyś dzieciaki znalazły w kinie chyba właśnie zawieszkę z kleju epoxy w kształcie puzzla i właśnie na Amazon znaleźliśmy taki zestaw i zamówiliśmy. Dzisiaj zajęliśmy się własnie robieniem takiego puzzla. Przy okazji zrobiłyśmy zawieszkę z serduszkami, brelok i kilka małych elementów. Teraz pozostaje odczekać 4 do 6 godzin aby zobaczyć efekty, przede wszystkim czy udało nam się zastosować odpowiednie proporcje kleju i utwardzacza.

Przed wprowadzeniem twardego lockdownu i (na szczęście obecnie zniesionej zasady poruszania się w obrębie 15 km w Hotspots na Bawarii) postanowiliśmy się wybrać do średniowiecznego miasteczka Rothenburg O.d. Tauber na jednodniową rodzinną wycieczkę.

Garść informacji praktycznych o tym urokliwym miasteczku:

Rothenburg ob der Tauber – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria (przy granicy z Badenią-Wirtembergią), w rejencji Środkowa Frankonia, w regionie Westmittelfranken, w powiecie Ansbach. Leży w paśmie Frankenhöhe, około 30 km na północny zachód od Ansbachu, nad rzeką Tauber, przy autostradzie A7. Zamieszkuje je około 10,9 tys. mieszkańców.

Nazwa Rothenburg ob der Tauber stanowi skróconą wersję Rothenburg oberhalb der Tauber, która w języku polskim oznacza Rothenburg nad Tauber (miasto położone jest na płaskowyżu nad rzeką Tauber). W odniesieniu do samej nazwy Rothenburg, niektórzy wywodzą to słowo z niemieckiego Rot (czerwony) i Burg (średniowieczne warowne miasto). Nazwa może również odnosić się do słowa rotten (zgnić), procesu obróbki lnu podczas produkcji odzieży, z której w dawnych czasach słynął Rothenburg. Jednakże najwłaściwiej uznać, że miasto zawdzięcza swoje istnienie znanej w Niemczech rodzinie von Rothenburg, których rodzinne powiązania sięgały dworu cesarskiego. Założyli oni, nie licząc Rothenburga ob der Tauber, jeszcze sześć miast, które po dziś dzień noszą nazwę Rot(h)enburg. Cztery z nich znajdują się na terenie Niemiec, jedno w Szwajcarii a jedno w Polsce (Czerwieńsk – dawniej Rothenburg an der Oder).

Legenda związana z miastem

Na głównym placu miasta znajduje się budynek z zegarem, z którym związana jest legenda. Upamiętnia on wydarzenia w 1631, gdy pod murami oblegali miasto żołnierze hrabiego Tilly. Legenda głosi, że na dźwięk mechanicznego skowronka hrabia Tilly miał powiedzieć, iż jeśli ktokolwiek w ciągu trwania tego dźwięku wypije jeden galon wina w jednym ciągu, miasto zostanie ocalone. Burmistrz Nusch przyjął wyzwanie, dzięki czemu miasto nie zostało zrównane z ziemią. Mieszkańcy miasta obchodzą „Święto Ratowania Miasta” każdego roku na Zielone Świątki, podczas których odbywają się liczne festiwale, koncerty i wydarzenia kulturalne.

(źródło Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Rothenburg_ob_der_Tauber).

Nasze zwiedzanie miasteczka rozpoczęliśmy od parkingu przy jednej z wież (Spitaltor). Idąc w kierunku murów natknęliśmy się na drzewo ginko przywiezione z Hiroshimy. Drzewo to było drzewem drugiej generacji i przeżyło skutki zrzucenia bomby atamowej na Hiroshimę.

Kawałek dalej znaleźliśmy plan centrum miasta.

Tutaj parę informacji o murach i wieżach

Wchodząc do miasta, mijamy mury obronne, które oczywiście można zwiedzać. My chcieliśmy się na te mury dostać w drodze powrotnej na parking, jednak nie znaleźliśmy nigdzie informacji, gdzie znajdziemy wejście. Z powodu pandemii, ilość wejść też była pewnie ograniczona. Podobne mury zwiedziłam z dziećmi w miejscowości Nördlingen dlatego nie przeszkadzało nam to aż tak bardzo.

Samo centrum miasteczka było bardzo urokliwe, przypominało nam świat Średniowiecza.

Czytając o tej miejscowości, dowiedziałam się, że znajduje się w nim słynny sklep Käthe Kruse, w którym przez cały rok można kupić ozdoby choinkowe.

Sklep znaleźliśmy na jednej z bocznych uliczek Rynku, jednak nie mieliśmy szczęścia zobaczyć przed nim słynnego auta z logo firmy i prezentami na dachu. Do środka w końcu nie weszliśmy bo w planie mieliśmy zwiedzenie muzeum tortur, poza tym obawialiśmy się, że jak córka wejdzie do środka, będzie chciała wszystko kupić. W środku można i tak tylko w jednej części sklepu fotografować, w innej jest to surowo zabronione i z tego co czytałam na blogu https://www.elischeba.de/2020/08/11/10-gruende-fuer-rothenburg-ob-der-tauber-mit-kindern/ egzekwowane. Jeśli chcecie zobaczyć jakie cudeńka tam sprzedają, na wyżej wymienionym blogu są one przedstawione i pisząca bloga tylko dlatego je mogła wykonać bo była dziennikarką.

Mijając wystawy co jakiś czas natykaliśmy się na cukiernie, które oferowały miejscowy przysmak czyli Schneebälle. Wracając do domu, każdy z nas kupił sobie 1 rodzaj tego przysmaku. Wybór był naprawdę ogromny

Porcje były naprawdę duże! Ciasto było lekko twarde ale naprawdę pyszne! Nie chcę wiedzieć ile to miało kalorii!

Obeszliśmy różne sklepy, które mimo niedzieli były otwarte. Na Bawarii jesteśmy przyzwyczajeni, że handel nie działa, jednak to jest turystyczne miasteczko i handel działał w najlepsze. Niestety niedawno przeczytałam, że właśnie sklep z ozdobami choinkowymi i zabawkami Kathe Kruse ogłosił przez lockdown upadłość. Nie wiem nawet co mają powiedzieć mniejsze sklepiki …

Odwiedzając sklepy z pamiątkami, natknęliśmy się na sklep sprzedający rzeczy związane ze średniowieczem (zbroje, broń, ubrania, wieczne pióra, piękne ozdobne szachy) i tam kupiliśmy między innymi magnes na lodówkę i pióro ze stalówką i kałamarzem.

Tutaj w jednym ze sklepów znaleźliśmy nawet bombki w kształcie piaskowego dziadka, postaci ze starej bajki DDR-owskiej.

Jednym z charakterystycznych miejsc w Rothenburg O. d. Tauber jest stara kuźnia. Trochę się jej naszukaliśmy ale znaleźliśmy i zrobiliśmy pamiątkową fotkę.

W środku znajdowało się muzeum ale z powodu pandemii, wstęp był zabroniony. Poszliśmy więc zwiedzić muzeum tortur a na koniec wybraliśmy się jeszcze na pobliski plac zabaw i powoli ruszaliśmy do domu.

Pandemia koronawirusa trwa niestety nadal, planowanie urlopu czy jednodniowych wycieczek nie jest już takie łatwe, zwłaszcza jeśli w danym powiecie występuje więcej niż 200 chorych tygodniowo. Rok temu, w maju, udało nam się jeszcze wybrać na dłuższą wycieczkę. Niestety wyjazdy zagraniczne nie wchodziły w grę, bo do 15 czerwca obowiązywało i tak ogólnoświatowe ostrzeżenie o podróżach zagranicznych. Pozostało więc podróżować w najbliższej w miarę okolicy. Naszym celem było leśne centrum przygód w Füssen, przy granicy z Austrią.

Podróż do centrum zajęła nam około 2 godzin. Tak przedstawiały się widoki po drodze.

Kiedy dojechaliśmy na miejsce, okazało się, że w ten gorący dzień nie tylko my mieliśmy taki pomysł … Parking (niestety niewielki) okazał się zajęty i musieliśmy przejechać kawałek dalej na parking leżący już po stronie austriackiej. Ten też już się powoli zapełniał.

Zaraz przy parkingu mogliśmy nacieszyć oczy przepiękną lazurową rzeką Lech.

Idąc wzdłuż rzeki, doszliśmy do przepięknego wodospadu.

Wodospad jest bez wątpienia najważniejszą atrakcją tego miejsca, jednak dzieci na długo nie zainteresuje. Zaraz obok wodospadów znajduje się właśnie leśne centrum przygód, w którym można spacerować po 2 ścieżkach dydaktycznych i odkrywać ciekawe rzeczy, wszystko to za darmo. Jeśli ma się odwagę odbyć spacer w koronach drzew, za dodatkową opłatą można przespacerować się w otoczeniu przyrody. My przespacerowaliśmy się obydwoma ścieżkami dydaktycznymi, jedna z nich dotyczyła lasu a druga wody. Z powodu pandemii, nie wszystkie stacje ścieżek były jednak dostępne. Pomimo upału, spacer był bardzo przyjemny, bo wysokie drzewa, w koronach których można było spacerować, dawały przyjemny cień. Córka bała się niestety wejść na podesty na koronach drzew (autystyczne zachowanie) ale właśnie spacerując, pokazywaliśmy jej na jak mocnych i wysokich słupach są one zamontowane i nie musi się niczego bać. Na szczęście później się dała przekonać, choć na samym początku, gdy poczuła lekkie kołysanie na moście, bała się ruszyć.

Obie ścieżki dydaktyczne były dla dzieci ciekawe. Znalazły się na nich leśne cymbały czy możliwość odkrycia postaci bajkowych. Po zwiedzeniu obydwu kilkumetrowych ścieżek, trochę odpoczęliśmy i kupiliśmy bilety aby pospacerować w koronach drzew. Nasz piesek, który nam towarzyszył, mógł bez problemu wejść z nami. Także w przypadku wstępu do centrum, korona trochę namieszała. Bilety można było kupić tylko na określoną godzinę, aby za dużo ludzi nie spacerowało na raz. Za bilet rodzinny zapłaciliśmy 10 E, w sumie tylko dorośli płacą 5 E od osoby, dzieci i młodzież mają wolny wstęp. Jednak długo się nie spaceruje:P. O wiele dłuższa trasa w koronach drzew znajduje się w St. Englmar, o której też napewno wspomnę przy okazji innego wpisu o naszych rodzinnych wycieczkach.

Oto kilka zdjęć z kładek

Kolejne piękne widoki

Wycieczka była naprawdę udana, chociaż trochę męcząca, w sumie prawie cały dzień tam spędziliśmy. Nie zdążyliśmy już podjechać pod leżące niedaleko centrum przepiękne zamki Ludwika Bawarskiego w Füssen, między innymi “disneyowski” zamek Neuschwanstein i zaraz obok niego Hohenschwangau, może następnym razem:) Kolejny cel wycieczki przed nami.

Wzorowałam się na pracy pochodzącej z tej stronki:
http://anapretties.blogspot.de/2013/10/owl.html

A tak oto prezentuje sie moje dzieło:

Wykorzystane materiały:
– papier scrapbookingowy firmy “Folia” kupiony w Rossmanie, tematyka jesienna
– stemple silikonowe “Happy Birthday”
– zloty tusz
– półperełki samoprzylepne z Rossmana
– kwiatki z “Na strychu”

• wykrojniki okrągłe
• papierowa serwetka, okrągła, biała

Na blogu creative mom znalazłam video, które pokazuje jak wykorzystać różne puste butelki, które zalegają nam w domu. Im ciekawsza butelka, tym lepiej. Gorącym klejem sklejamy butelki w taki sposób aby stworzyły nam konstrukcję zamku, nie ma ograniczeń, ustawiamy sobie je tak jak nam podpowiada wyobraźnia. Następnie bierzemy niepotrzebne kartony i wycinamy paski, którymi oklejamy wieżyczki, budujemy także szpiczaste daszki.

Teraz szykujemy gips. Nie jestem pewna, czy na blogu był to gips, podejrzewam, że raczej modelina (modeling clay). Niestety nie miałam w domu jej tyle, aby pokryła cały zamek.

Gips był miękki i na pierwszej wieżyczce super fajnie się rozprowadzał, jednak szybko wysychał i dodawanie wody, pogarszało tylko sprawę … Na koniec cały zamek prezentował się tak

Następnym razem muszę coś innego wykorzystać do obkładania zamku. Musi być to coś miękkiego aby można było stworzyć efekt cegieł lub innego budulca.

Kiedy byłam w drugiej ciąży, poszłam na kurs na Tagesmutter organizowany przez Caritas. Po urodzeniu córki, kilka lat pracowałam w tym zawodzie. Kto to jest Tagesmutter i jak nią zostać? O tym w dzisiejszym poście.

Każda świeżo upieczona mama zna ten problem – chce wrócić do pracy po urodzeniu dziecka i staje przed dylematem – co zrobić wtedy z maluszkiem? Jeśli nie ma się w pobliżu babć chętnych do pomocy, dodatkowo z miejscami w żłobku czy przedszkolu też niewesoło (tak, tak – problem ten występuje nie tylko w Polsce!), z pomocą może przyjść „instytucja” Tagesmutter. Kim jest tajemniczo brzmiąca Tagesmutter, czyli w wolnym tłumaczeniu osoba będąca dzienną mamą?

Jest to osoba, która podejmuje się opieki nad dzieckiem (w praktyce może być to nawet do piątki dzieci) we własnym gospodarstwie domowym. Dużym błędem byłoby jednak porównywanie tego pożytecznego zawodu (dlaczego pożytecznego – o tym później) ze znanym już także w Polsce Babysitteringiem czy zagraniczną Au-Pair.

Po pierwsze zasadniczą różnicą jest to, że Babysitter czy Au-Pair może właściwie zostać każdy, bo nie pociąga to za sobą obowiązku dostarczenia żadnych zaświadczeń, podczas gdy zostanie kwalifikowaną Tagesmutter wymaga trochę papierkowej roboty, nie wspominając o odbyciu 3 miesięcznego, 160-godzinnego kursu podstawowego, organizowanego przez Caritas czy inne instytucje oraz co jest nowością, od 2014 roku także obowiązkowej miesięcznej praktyki. Dopiero po odbyciu wymaganych szkoleń można ubiegać się o tak zwane Pflegeerlaunis czyli pozwolenie na opiekę, które jest wystawiane na okres maksymalnie 5 lat (po tym czasie można je przedłużyć), po przedstawieniu kolejnych dokumentów, odbyciu kursu pierwszej pomocy na dziecku i po pozytywnej opinii pracowników Caritasu przychodzących do domu przyszłej Tagesmutter aby przekonać się, czy warunki mieszkalne są odpowiednie do przyjęcia pod opiekę Tageskinder.

Formalności „Dziennej mamy”

Kontrolę warunków przeprowadzają pracownicy Caritasu, natomiast wystawienie pozwolenia na opiekę i wszelkimi sprawami finansowymi zajmuje się Jugendamt. Pozwolenie na opiekę nie jest wymagane tylko w sytuacji, gdy opieka nad Tageskind wynosi poniżej 15 godzin tygodniowo. Jeśli pilnujemy dzieci powyżej 15 godzin tygodniowo, pozwolenie jest niezbędne, gdyż bez ważnego dokumentu narażamy się na działanie niezgodne z prawem i grożą nam poważne konsekwencje.

Oczywiście decydując się na bycie Tagesmutter (lub Tagesvater) jest się zobowiązanym do corocznego odbywania 15 godzinnych szkoleń, jeśli oczywiście chce się dostawać mały „bonus” do miesięcznego wynagrodzenia z tytułu posiadania swoich kwalifikacji. Dodatkowo należy się spodziewać niezapowiedzianych kontroli pracowników Caritasu.

Co roku także odbywa się zebranie wszystkich aktywnych Tagesmutter pracujących w danym okręgu. Na takim spotkaniu zostają przekazywane ważne informacje na temat rozwoju Tagespflege, zmiany prawne i organizacyjne, można zadawać nurtujące pytania, oraz zawsze znajduje się coś interesującego dla duszy i ciała – można brać udział w różnych kursach, natomiast samo spotkanie kończy wspólną kolacją i oficjalnym pożegnaniem.

Decyduj sama o swoim dniu pracy

Zawód Tagesmutter jest tak zwanym zawodem samodzielnym (niem. selbstaendigkeit) czyli samemu sobie jest się szefem i nie jest wymagane zakładanie działalności gospodarczej (niem. Gewerbe)! Praca taka ma oczywiście swoje dobre i złe strony. Dobre związane są z zarejestrowaniem się w bazie Tagesmutter prowadzoną przez Caritas, przez co dostaje się propozycję pracy i samemu można zdecydować, czy dane dziecko, o którym dostaje się podstawowe informacje (wiek, płeć, ile godzin w tygodniu opieka, w jakie dni), bierzemy pod opiekę czy nie. Złą stroną natomiast jest sytuacja, w której można się zawsze znaleźć, a więc wylądowanie na bezrobociu. Wówczas nie przysługuje nam niestety żaden zasiłek dla bezrobotnych.

Tort był biszkoptem przełożonym masą giotto a na górze był lukier plastyczny, który, mimo, że powstały z niego piękne figurki i różne detale, to powodował, że nawet mały kawałek tortu totalnie zapychał ale czego się nie robi dla dzieci. Córka bardzo lubi Bolka i Lolka a ja dotychczas piekłam zawsze torty dla moich dzieciaków, jednak przy tym projekcie, stwierdziłam, że zaufam komuś kto potrafi takie cudeńka wyczarować. Tort zamówiłam u znajomej, za torcik o średnicy 21 cm zapłaciłam chyba 45 Euro, dziewczyna miała duuużo roboty z figurkami i innymi elementami tortu.

Dotychczas piekłam już różnego rodzaju torty dla moich dzieci. Wszystko zaczęło się od tego, że w sklepie odkryłam formę w kształcie Spong Boba, później doszła forma Cars czy Hello Kitty.

Nie mam niestety zdjęcia tortu ze Sponge Bobem ale zachowało mi się parę zdjęć tortu Cars i Hello Kitty.

Tort to biszkopt udekorowany “pisakami” Dr. Oetker i lukrem.

Przepis miałam na jednej z form, ale zazwyczaj piekłam według przepisu, który kiedyś dostałam od znajomej i zawsze wychodził pyszny. Kostkę masła 250 g ucieram ze szklanką cukru, następnie dodaję 2 szklanki mąki, proszek do pieczenia i 4 jajka. Wszystko dokładnie ucieram i piekę w ok 190/200 stopniach 30 minut. Zawsze sprawdzam patyczkiem czy ciasto się dobrze upiekło.

Na kolejne urodziny nie piekłam tortów w takich foremkach, bo po pierwsze to już było dla syna za dziecinne a po drugie zamawialiśmy przyjęcia w bawialni i tam zamawialiśmy tort. Jeżeli coś piekłam, to raczej do szkoły, jak na przykład tort w kształcie koszulki, który dostałam w prezencie od koleżanki.

Właśnie na 7 urodziny syn zabrał taki oto tort do szkoły

A tak wyglądały etapy dekoracji tortu

Teraz ozdabiam ciasto pisakami cukrowymi Dr. Oetker. Kołnierzyk jest pokolorowany lukrem – cukier puder pomieszany z sokiem cytrynowym, w takich proporcjach aby powstała dość gęsta masa. Trzeba to robić z wyczuciem.

Zrobienie logo Fc Bayern trochę było kłopotliwe. Ostatecznie powstało z białej czekolady pokrojonej w rąby a gwiazdki stworzyłam żółtym pisakiem cukrowym.

Dla córki na 5 i 6 urodziny upiekłam tort z ukochanym Hello Kitty.

A tutaj inna wersja tortu, na 8 urodziny.

9 urodziny córka spędziła w Polsce więc tam kupiliśmy jej tort w cukierni. Na 10 urodziny sprawa tortu już nie wyglądała tak łatwo. Córka kocha bajkę Frozen i czekało mnie nie lada wyzwanie upiec tort z figurką Elsy. Tort miał być piętrowy, z kremem maślanym, koniecznie z figurką Elsy i niebieski. Wzorowałam się na tym torcie

Kupiłam identyczną figurkę na Amazon i specjalny cukier, który posłużył mi potem do stworzenia lodu.

Oprócz tortu wyczarowałam kilka babeczek, akurat w Netto były muffinki z ozdobami z FROZEN.

A oto efekt końcowy mojego tortu Frozen

Nasz tort był obłożony kremem maślanym z serkiem mascarpone i pofarbowany na niebiesko. Biszkopty zostały przełożone tym samym kremem i kolejne części kremu były mniej lub bardziej zabarwione na kolor niebieski aby uzyskać efekt ombre. Z zewnątrz tort też miał wyglądać ale cóż, wyszło jak wyszło.

Tutaj przepis na krem do tortu. Biszkopta tym razem piekłam według przepisu z bloga https://lawofbaking.com/2015/09/blue-ombre-cake.html na ciasto o średnicy 15 cm potrzeba,

• 110 g miękkiego masła
• 260 g cukru
• 1 opakowanie cukru waniliowego
• 4 białka
• 280 g mąki
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1 szczypta soli
• 180 ml mleko
• niebieski barwnik spożywczy
• 5 dużych łyżek Lemoncurd albo dowolnej marmolady (ten składnik pominęłam)

Podana ilość składników jest dla 15 cm dlatego, bo na blogu były prezentowane formy firmy WILTON o takim rozmiarze. Ja zamówiłam sobie takie same ale po otrzymaniu przesyłki odesłałam je i zamówiłam większe, około 21 cm. Oto moje formy https://www.amazon.de/gp/product/B0162NOWEI/ref=ppx_yo_dt_b_asin_title_o08_s00?ie=UTF8&psc=1

Sztuczny lód wykonałam z isomaltu, który rozpuściłam w garnku i zafarbowałam. Następnie na papierze do pieczenia rozprowadzałam rozpuszczony cukier i nożem lub czymś płaskim robiłam różne bohomazy, aby powstało coś na kształt lodu. Jeśli potrzebowałam aby ten sztuczny lód był wygięty, brałam wałek i układałam na nim formę isomaltu aby tak zastygła.

Tutaj jest cały przepis na tort, niestety po niemiecku https://www.einfachbacken.de/rezepte/elsa-torte-eiskoenigin-torte-selber-machen

Syn po około 9 urodzinach też już nie chciał tortów w kształcie cars więc zaczęłam szukać inspiracji. Z racji, że jest piłkarzem, pomysł zrobienia tortu najpierw w kształcie koszulki z ulubioną drużyną syna (teraz to juz nie Bayern tylko Barcelona), potem w kształcie boiska przyszedł mi dość łatwo. Później doszedł do tego pomysł tortu boiska z trybunami.

Motyw piłkarski przewijał się przez trzy lata i za parę dni, na 13 rodziny czeka mnie tort z motywem Among Us. Trzymajcie kciuki żeby wyszedł! Zdjęcia wstawię oczywiście na bloga.

Podczas Adwentu usłyszałam w radiu przepis na pyszny koktajl Frozen. Z racji, że nasza córka nadal jest na etapie Królowej Śniegu i kocha Elsę i Annę, zaraz pomyślałam o niej.

Na stronie radia Antenne Bayern, znalazłam przepis a oto on

• 500 ml mleka
• biała kuwertura
• niebieski barwnik spożywczy
• śmietana w sprayu
• gwiazdki do ozdobienia koktajlu

Wykonanie

Najpierw trzeba rozpuścić białą kuwerturę. Następnie dodać do niej mleko i wszystko razem dokładnie wymieszać. Teraz dodajemy niebieski barwnik spożywczy. Jeśli nie mamy barwnika, można też dodać bezalkoholowe niebieskie Curacao.

Teraz najważniejsze : dekorowanie

Kiedy już wszystko dobrze wymieszane, wlewamy wszystko do szklanki i dekorujemy! Na wierzch psikamy śmietanę i posypujemy ją posypkami, najlepiej w formie gwiazdek. Ja miałam w domu jadalne złote małe gwiazdeczki i inne posypki, także wpasowały się

doskonale.

Smacznego!

Witam wszystkich po dłuższej nieobecności w przestrzeni blogowej:) Kilka lat temu prowadziłam mojego pierwszego bloga (www.mamawniemczech.blog.pl), jednak platforma blog.pl przestała istnieć a ja będąc początkująca blogerką (dalej się uczę więc proszę o wyrozumiałość!) niestety nie zabezpieczyłam swojej pracy i muszę zacząć od nowa:P A więc do dzieła, posty nie napiszą się same ….

Na moim blogu chciałabym opisać codzienne życie Polki i jej rodziny w Niemczech, z jakimi problemami sie borykamy (tak, jak to sie mówi, wszędzie jest dobrze gdzie nas nie ma), zaprosić Was też na zwiedzenie wielu ciekawych miejsc w Niemczech, w końcu mając dzieci w domu, ma się doświadczenie w wycieczkach.

 Polskę opuściłam ponad 10 lat temu i przeniosłam się najpierw na północ Niemiec, do mojego przyszłego męża. Tam założyliśmy rodzinę a później, jak to się mówi za chlebem (praca:P), przenieśliśmy się na południe Niemiec, tu też przyszły na świat nasze dzieci. Jesteśmy dumnymi rodzicami parki rozrabiaków, – jedno z dzieci juz weszło w  okres nastoletni pełną gębą a drugie jest u progu.  Mamy już doświadczenie z całą paletą zachowań, od zbuntowanego dwulatka do nastolatka:P Teraz czekamy aż siostrzyczka pokaże na co ją stać. 

Z racji, że dzieci są urodzone w Niemczech, mamy porównanie do niemieckiego systemu szkolnictwa, zwłaszcza ja, która w Polsce skończyła 8 lat podstawówki i 4 lata liceum. Mój mąż co prawda pochodzi z Polski ale wyjechał do Niemiec w wieku 8 lat a więc w Polsce zdążył skończył tylko 1 klasę i to do niego sie zawsze zwracałam z pytaniami bo muszę przyznać, że nie zawsze rozumiałam tok myślenia tutejszych nauczycieli. Na blogu na pewno przedstawię informacje o systemie szkolnictwa w Niemczech, bo to trochę skomplikowany temat, na osobny wpis. 

W domu mówimy po polsku i tutaj pojawia się temat dwujęzyczności naszych dzieciaków. Zawsze chcieliśmy aby znały polski język, przede wszystkim dlatego, że mamy w Polsce sporą rodzinę, z którą w miarę możliwości utrzymujemy kontakt i nie chcielibyśmy aby nasze dzieci nie umiały się porozumieć z babciami, dziadkami czy wujostwem i kuzynami. Pozatym znajomość języków nigdy nie zaszkodzi… 

Serdecznie zapraszam do czytania mojego bloga!